நற்செய்தி வாசகம்
வலைகளை விட்டுவிட்டு இயேசுவைப் பின்பற்றினார்கள்.
✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 4: 18-22
அக்காலத்தில்
இயேசு கலிலேயக் கடலோரமாய் நடக்கும்போது, சகோதரர் இருவரைக் கண்டார். ஒருவர் பேதுரு எனப்படும் சீமோன், மற்றவர் அவர் சகோதரரான அந்திரேயா. மீனவரான அவ்விருவரும் கடலில் வலை வீசிக் கொண்டிருந்தனர்.
இயேசு அவர்களைப் பார்த்து, “என் பின்னே வாருங்கள்; நான் உங்களை மனிதரைப் பிடிப்பவர் ஆக்குவேன்” என்றார்.
உடனே அவர்கள் வலைகளை விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்பற்றினார்கள். அங்கிருந்து அப்பால் சென்றபோது வேறு இரு சகோதரர்களைக் கண்டார். அவர்கள் செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபும் அவர் சகோதரரான யோவானும் ஆவர். அவர்கள் தங்கள் தந்தை செபதேயுவுடன் படகில் வலைகளைப் பழுது பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இயேசு அவர்களையும் அழைத்தார்.
உடனே அவர்கள் தங்கள் படகையும் தந்தையையும் விட்டுவிட்டு அவரைப் பின்பற்றினார்கள்.
ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.
நற்செய்தியால் மனிதர்களைப் பிடிப்போமா?
இன்று நாம் திருத்தூதரான புனித அந்திரேயாவின் விழாவினைத் திருஅவையோடு இணைந்து கொண்டாடுகிறோம்.
இயேசுவால் முதன்முதலில் அழைக்கப்பட்ட சீடர்களில் ஒருவர் இவர் என்பதும் இயேசுவின் பணிவாழ்வில் அவருடன் இணைந்திருந்தவர் என்பதும் நாம் அறிந்ததே.மேலும் இவர் திருத்தூதரான பேதுருவின் சகோதரரும் ஆவார். உயிர்த்த இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை அறிவிப்பதில் தனக்கே உரிய பங்களிப்பை அளித்தவர் என்பதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. இத்தகைய திருத்தூதரின் விழாவில் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றி எவ்வாறு மற்றவரை கடவுள் பால் ஈர்ப்பது என்பதைப் பற்றி சிந்திக்க நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
இன்றைய நற்செய்தியில் கலிலேயக் கடலில் வலைவீசிக்கொண்டிருந்த சீமோன் மற்றும் அந்திரேயாவிடம் "என் பின்னே வாருங்கள் .உங்களை மனிதர்களைப் பிடிப்பவராக்குவேன்" என்று இயேசு கூறி தன் அழைப்பு எனும் மேலான கொடையை அவர்களுக்கு வழங்குகிறார்.அவர்களும் உடனடியாக இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். இதன் உண்மையான பொருள் என்ன? கடலில் வலை வீசினால் மீன்கள் கிட்டும். அதைப்போல மனிதர்களைப் பிடிக்க நாம் எத்தகைய வலையை வீச வேண்டும் என்பதைக்குறித்து நாம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.
இயேசுவின் பணிவாழ்வின் போது அவர் மக்களைத் தன்பால் ஈர்த்தார். அதற்காக அவர் பயன்படுத்திய கருவிகள் என்ன என்று ஆராய்ந்தால் அவை அன்பு,இரக்கம், மன்னிப்பு, அமைதி,பகிர்வு, பரிவு போன்றவையே. சுருங்கக் கூறின் நற்செய்தி. இறையாட்சியில் அனைவருக்கும் பங்குண்டு என்ற நற்செய்தியை வார்த்தையாலும் வாழ்க்கையாலும் போதித்ததால் மனிதரைப் பிடிப்பவரானார் இயேசு. செல்லுமிடமெல்லாம் மக்கள் அவரைத் தொடர்ந்தனர். அவருடைய சொற்களைக் கெட்டு, செயல்களைக் கண்டு அதன்மூலம் இறையாட்சியை உணர்ந்தனர்.
இயேசு எவ்வாறு தன் சொல் செயல் பணிவாழ்வால் நற்புச்செய்தியைப் பறைசாற்றி மக்களை கடவுளுக்காகத் திரட்டும் பணியில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டாரோ அவ்வாறே நற்செய்திப் பணியால் கடவுள் பால் மனிதரை ஈர்க்க அழைக்கப்பட்டவர்களே திருத்தூதர்கள். அதே பணியைத் தொடரவே கிறிஸ்தவர்களாகிய நாமும் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
நாம் எவ்வாறு மனிதர்களைப் பிடிக்கப்போகிறோம்? இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை நம் வாயால் அறிக்கையிட்டு, நம் அன்பாலும்,இரக்கத்தாலும்,பகிர்தலாலும்,
மன்னிப்பாலும், ஒருவர் மற்றவரை சமத்துவத்தோடும், சகோதரத்தோடும் ,
குறை நிறைகளோடு ஏற்றுக்கொள்ளும் பண்பாலும், துன்ப நேரத்தில் உடனிருப்பாலும், ஆற்றித் தேற்றும் குணத்தாலும் , மனித நேயத்தாலும் அவரைப் போல வாழ முழுமுயற்சி எடுக்கும் போது நாமும் கடவுளுக்காக மனிதரைப் பிடிப்பவராகிறோம்.
இயேசு ஆண்டவர் என்பதை மனதார நம்பி வாயார அறிக்கையிட்டு கடவுளுக்கு ஏற்புடையவராகவும் மீட்பைச் சொந்தமாக்குபவராகவும் நாம் வாழ வேண்டுமென புனித பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய மடலில் கூறுவதுதான் நமக்கு முதல் வாசகமாகத் தரப்பட்டுள்ளது.இத்தகைய வாழ்வுதரும் நற்செய்தியானது பாரபட்சமின்றி அனைவருக்கும் அறிவிக்கப்பட வேண்டும் எனபதையும் வலியுறுத்துவதாக இவ்வாசகம் அமைகிறது.
ஆம் நற்செய்தி அறிவிப்போரின் பாதங்கள் அழகானவை என்ற வார்த்தையை உண்மையாக்கும் விதமாக கிறிஸ்து பிறப்புக்காக நம்மைத் தயார் செய்யும் வேளையில் அவரே ஆண்டவர் என்பதை உள்ளூர நம்பி அறிக்கையிடுவோம். திருத்தூதர்களைப் போல வார்த்தையாலும் வாழ்க்கையாலும் நற்செய்தியை அறிவித்து மனிதர்களை பிடிப்பவராவோம். நம் வாழ்வை நெறிப்படுத்தி மற்றவரையும் கடவுள் பால் ஈர்ப்போம். அதற்கான அருளை வேண்டுவோம்.
இறைவேண்டல்
அன்பு இறைவா அன்று திருத்தூதர்களை அழைத்தது போல இன்று எங்களையும் உம் பணிக்காய் அழைத்துள்ளீர். எம் வாழ்வாலும் வார்த்தையாலும் நற்செய்தியை அறிவித்து உம்பால் மனிதரை ஈர்க்க எங்களுக்கு வரம் தாரும். ஆமென்.
அருட்பணி. குழந்தை இயேசு பாபு
இணைப்பங்கு பணியாளர்
தூய ஆவியார் ஆலயம்
இராசசிங்க மங்களம் பங்கு
சிவகங்கை மறைமாவட்டம்
† இன்றைய புனிதர் †
(நவம்பர் 30)
✠ புனிதர் அந்திரேயா ✠
(St. Andrew)
திருத்தூதர்/ முதல் அழைப்பு பெற்றவர்/ கிறிஸ்துவை அறிமுகம் செய்தவர்:(Apostle/ The First-Called/ Introduced Jesus)
பிறப்பு: கி.மு. ஐந்து அல்லது ஆறாம் நூற்றாண்டு
பெத்சாய்தா, கலிலேயா, ரோம பேரரசு
(Bethsaida, Galilee, Roman Empire)
இறப்பு: கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி
பட்ராஸ், அச்சையா, ரோம பேரரசு
(Patras, Achaia, Roman Empire)
ஏற்கும் சபை/ சமயம்: அனைத்து கிறிஸ்தவப் பிரிவுகளும்
முக்கிய திருத்தலங்கள்:
டூமோ கதீட்ரல், அமல்ஃபி, இத்தாலி
(Duomo Cathedral in Amalfi, Italy)
செயின்ட் ஆண்ட்ரூஸ் கதீட்ரல், பட்ராஸ், கிரீஸ்
(St. Andrew's Cathedral, Patras, Greece)
செயிண்ட் மேரீஸ் கதீட்ரல், எடின்பர்க், ஸ்காட்லாந்து
(St. Mary's Cathedral, Edinburgh, Scotland)
செயிண்ட் ஆண்ட்ரூ மற்றும் செயின்ட் ஆல்பர்ட் ஆலயம், வார்சாவ், போலந்து
(The Church of St. Andrew and St. Albert, Warsaw, Poland)
நினைவுத் திருவிழா: நவம்பர் 30
சித்தரிக்கப்படும் வகை:
'X' வடிவ சிலுவை, ஏட்டுச்சுறுள்
பாதுகாவல் :
ஸ்காட்லாந்து, உக்ரைன், ரஷியா, சிசிலி, கிரேக்க நாடு, பிலிப்பைன்ஸ், ரூமேனியா, மீனவர், பாடகர், கர்ப்பிணிப் பெண்கள், இறைச்சி வெட்டுபவர்கள், கயிறு நெய்யும் தொழிலாளி, சைப்ரஸ், பட்ராஸ், பரான்ஹேக்கின் மறைமாவட்டம் (Diocese of Parañaque), அமாஃல்பி (Amalfi), லுக்கா (மால்டா) மற்றும் புருஸ்ஸியா (Luqa (Malta) and Prussia), விக்டோரியா மறைமாவட்டம் (Diocese of Victoria), பண்ணைத் தொழிலாளர்கள்
புனிதர் அந்திரேயா அல்லது புனிதர் பெலவேந்திரர், இயேசுவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களுள் (அப்போஸ்தலர்கள்) ஒருவரும், சீமோன் பேதுருவின் சகோதரரும், ஆவார். கிரேக்க மொழியில், 'ஆண்ட்ரெஸ்' என்றால் 'ஆண்மை' அல்லது 'பலம்' அல்லது 'வலிமை' என்பது பொருள். எனவேதான், தமிழில் இவரது பெயரை, 'பெலவேந்திரர்' என அழைக்கின்றோம்.
இவரைப் பற்றிய குறிப்பு, நான்கு நற்செய்தி நூல்களிலும் வருகிறது. ஒத்தமைவு நற்செய்திகளில் (மாற்கு, மத்தேயு, லூக்கா) இவர் பன்னிரு திருத்தூதர்களில் ஒருவர் என்றும், சீமோன் பேதுருவின் சகோதரர் என்றும், இயேசுவின் முதற்சீடர்கள் இருவரில் ஒருவர் என்றும் அறிமுகப்படுத்துகிறார். ஆனால், யோவான் நற்செய்தியில் இவரைப் பற்றிய குறிப்பு மூன்று இடங்களில் வருகிறது:
ஒன்று:
திருமுழுக்கு யோவானின் சீடர்களுள் ஒருவராக இருந்த அந்திரேயா (காண்க. யோவான் 1), 'வந்து பாருங்கள்' என்ற இயேசுவின் கட்டளை கேட்டு அவருடன் சென்று தங்குகிறார். பின், தன் சகோதரர் பேதுருவையும் அழைத்துச் சென்று, இயேசுவிடம் அறிமுகம் செய்கின்றார்.
இரண்டு:
ஐந்து அப்பங்கள் ஐயாயிரம் பேருக்குப் பகிரப்படும் நிகழ்வில் (காண்க. யோவான் 6), 'இங்கே சிறுவன் ஒருவன் இருக்கிறான்' என்று இளவல் ஒருவரை இயேசுவுக்கு அறிமுகம் செய்தது இவரே.
மூன்று:
கிரேக்கர்கள் சிலர் இயேசுவைக் காண விரும்பியபோது (காண்க. யோவான் 12), அவர்களை, பிலிப்புடன் இணைந்து, இயேசுவிடம் கூட்டிச் சென்றார்.
கலிலேயாவின் பெத்சாயிதா நகரில் பிறந்த இவர், புனிதர் சீமோன் பேதுருவின் மூத்த சகோதரர் ஆவார். மீன்பிடி தொழில் செய்துவந்தார். திருமுழுக்கு யோவானிடம் சீடராயிருந்த இவர், பின்னர் இயேசுவோடு சேர்ந்தார். இயேசு, திருமுழுக்கு பெற்ற மறுநாள் அந்தப் பக்கமாய் செல்வதைக் கண்ட திருமுழுக்கு யோவான், அவரைச் சுட்டிக்காட்டி, "இதோ! கடவுளின் ஆட்டுக்குட்டி!" என்றார் . உடனே இவர் இயேசுவை பின் தொடர்ந்தார். இயேசுவின் அழைப்புக்கிணங்கி ஓர் இரவும் பகலும் அவரோடு தங்கினார். (யோவான் 1:29-39).
அடுத்த நாள் தன் சகோதரன் பேதுருவையும் அழைத்து வந்தார். கானாவூர் திருமணத்திற்கு இயேசுவோடு வந்திருந்தார். இயேசு அப்பங்களை பருகச் செய்த போது, ஒரு சிறுவனிடம் ஐந்து அப்பமும், இரண்டு மீன்களும் உள்ளதென்று சொன்னவர் இவரே (யோவான் 6:8). கோவிலின் அழிவை முன்னறிவித்தபோது அழிவு எப்போது வரும்?” என கேட்டவரும் இவரே. ஆண்டவரின் இறுதி இராவுணவின்போது இவருமிருந்தார். இறுதிகால இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையின் அறிகுறி என்னவென்று இயேசுவிடம் கேட்பதற்காக ஒலிவ மலைக்கு (Mount of Olives) வந்த நான்கு சீடர்களுள் இவரும் ஒருவராவார்.
புனிதர் அந்திரேயா, “மத்திய யூரேசியாவின்” (Central Eurasia) பிராந்தியமான “ஸ்கித்தியாவில்” (Scythia) பிரசங்கித்தார். கிரேக்க புராணங்களில் அறிவுமிக்க வயதான “நெஸ்டார்” (Nestor) எனும் அரசனின் காலக்கிரமமாகத் தொகுக்கப்பட்ட நிகழ்ச்சிக் குறிப்பின்படி, கருங்கடல் (Black Sea), “டினெபர் நதி” (Dnieper river) மற்றும் “உக்ரெய்ன்” (Ukraine) நாட்டின் தலைநகரான “கியேவ்” (Kiev) வரை அவர் பிரசங்கித்ததாகக் கூறுகிறார். அங்கு அங்கிருந்து வடமேற்கு ரஷியாவின் நகரான “நோவ்கோரோடு” (Novgorod) சென்றார். எனவே, அவர் “உக்ரேய்ன்” (Ukraine), “ரோமானியா” (Romania) மற்றும் “ரஷ்யாவின்” (Russia) பாதுகாவலர் ஆவார். பாரம்பரியங்களின்படி, பின்னாளில் கி.பி. 38ம் ஆண்டுகளில், “கான்ஸ்டண்டிநோபில் மற்றும் இஸ்தான்புல்” (Constantinople and Istanbul) என்று அறியப்பட்ட, பண்டைய கிரேக்க நகரான “பைசான்டியம்” (Byzantium) கண்டடைந்தார். ரோம் கிறிஸ்தவ திருச்சபையின் மூன்றாம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கிய இறையியலாலர்களில் ஒருவரான “ஹிப்போலிட்டஸ்” (Hippolytus of Rome) என்பவரின் கூற்றின்படி, அந்திரேயா பண்டைய தென்கிழக்கு ஐரோப்பாவின் புவியியல் மற்றும் சரித்திரவியல் பகுதியான “திரேஸ்” (Thrace) எனும் பகுதிகளிலும் பிரசங்கித்தார்.
அந்திரேயா, கிரேக்கத்தின் பிராந்தியப் பகுதிகளுள் ஒன்றான “அச்சேயா” (Achaea) எனுமிடத்திலுள்ள “பட்ராஸ்” (Patras) நகரில் 'X' வடிவ சிலுவையில் அறையப்பட்டு மறைசாட்சியாக கொல்லப்பட்டார். இயேசு கிறிஸ்து அறையப்பட்ட அதேவிதமான சிலுவையில் தாமும் அரையப்பட தாம் தகுதியானவனில்லை என்ற காரணத்தால், அவரே “X” வடிவ சிலுவையில் தம்மை அரையுமாறு வேண்டினார் என்றும் கூறப்படுகிறது. அச்சிலுவையைக் கண்டதும், "உன்னில் தொங்கி என்னை மீட்டவர், உன் வழியாய் என்னை ஏற்றுக் கொள்வாராக" என்றார். பட்ராசில் (Patras) உள்ள புனித அந்திரேயா ஆலயத்தில் இவரது புனித பண்டம் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
நன்றி : திரு.புஷ்பராஜா
---------------------------------------------------------
† Saint of the Day †
(November 30)
✠ St. Andrew the Apostle ✠
Born: 5 BC
Galilee, Roman Empire
Died: Mid - to late 1st century
Patras, Achaia, Roman Empire
Venerated in: All of Christianity
Major shrine:
Duomo Cathedral in Amalfi, Italy, St Andrew's Cathedral, Patras, Greece; St Mary's Cathedral, Edinburgh, Scotland; the Church of St Andrew and St Albert, Warsaw, Poland.
Patronage:
Scotland, Barbados, Georgia, Ukraine, Russia, Sicily, Greece, Cyprus, Romania, Patras, Burgundy, San Andrés (Tenerife), Diocese of Parañaque, Telhado, Amalfi, Luqa (Malta) and Prussia; Diocese of Victoria; Fishermen, Fishmongers and Rope-makers, Textile workers, Singers, Miners, Pregnant women, Butchers, Farmworkers, Protection against Sore Throats, Protection against Convulsions, Protection against Fever, Protection against Whooping Cough
Saint Andrew the Apostle, also known as Saint Andrew and referred to in the Orthodox tradition as the First-Called was a Christian Apostle and the brother of Saint Peter.
St. John the Baptist was on the banks of the Jordan with two disciples when he saw Our Lord passing. He pointed to Him and said: ‘Behold the Lamb of God.’ Andrew and the other disciple followed Our Lord and remained with Him that day.
Andrew at once recognized Jesus as the Messiah and hastened to introduce his brother Peter to Him (John 1:41). Andrew told Simon Peter: “We have found the Messiah.” And he brought Peter to Our Lord. When Christ beheld him, He said, “Thou art Simon, the son of Jonas: thou shall be called Cephas, that is, rock.” And so, St. Andrew had the glory of presenting to Our Lord St. Peter, upon whom the Church would be built.
Our Lord called Peter and Andrew to be Apostles one day when the two were fishing in the Sea of Galilee. He came up upon them casting a net into the sea and said to them, “Come with me, and I will make you fishers of men.” At once they left their nets and followed Him.
St. Andrew had a great love for the cross. As soon as he saw the cross on which he would be crucified, he saluted it with these words:
“O most beautiful cross that was glorified by carrying the body of Christ! Glorious cross, sweetly desired, ardently loved, always sought, and finally prepared for my heart that has so long awaited you. Take me, o cross! Embrace me. Release me from my life among men. Bring me quickly and diligently to the Master. Through you He will receive me, He, Who through you has saved me.”
He remained two days hanging on the cross, preaching to the people. These were his last words before he died:
“Lord, eternal King of glory, receive me hanging from the wood of this sweet cross. Thou who art my God, whom I have seen, do not permit them to loosen me from the cross. Do this for me, O Lord, for I know the virtue of Thy Holy Cross.”
Comments:
It is impossible to have more beautiful prayers than these. Let me comment on the lines of the first prayer.
The first two sentences – “O most beautiful cross that was glorified by carrying the body of Christ! Glorious cross, sweetly desired, ardently loved, always sought, and finally prepared for my heart that has so long awaited you” – show that St. Andrew had known for a long time that he would be a martyr. He had meditated on it in relation to the Passion of Our Lord Jesus Christ. He entirely understood and loved the hour of his supreme suffering. He completely accepted the chalice God had prepared for him to drink.
The cross was a symbol of punishment and was reserved for criminals. But for St. Andrew, it was a “most beautiful” thing because it had been “glorified by carrying the body of Christ.”
Then, he added that he had “sweetly desired it.” With this, one understands that for years he had prepared himself to offer this disinterested holocaust: to be killed for the love of Our Lord, to allow himself be consumed and spent like the perfume that Mary Magdalene spilt to honour Our Lord. There was no practical goal in those acts of homage. They were sacrifices made for no other reason than to please God: to expend precious things in the manifestation of love for Him. Even if his sacrifice would not produce a good for souls and a humiliation for the enemies of the Church, St. Andrew wanted to die a martyr to prove how much he loved Our Lord. This is why he said he had “sweetly desired” to be crucified. The words express the splendour of the soul of a martyr.
St. Andrew continued by saying that he had “ardently awaited” the cross. Today men flee far from any kind of suffering, any kind of fight against their own passions, any kind of renunciation. For them to live is to enjoy a good life. St. Andrew, however, ardently awaited his own cross because he understood that what counts in life is not the pleasure he has, but the sacrifice he makes. This is what gives meaning to life. Therefore, the truly supernatural man is a friend of the cross, as St. Louis Grignion de Monfort said so well.
St. Andrew not only accepted the crosses given him during his life, but he looked for them. This is clear when he said that he had “always sought” sacrifice. Then, in the hour of his martyrdom, he had that marvellous reaction – he said that his “heart had long-awaited” the crucifixion. Which one of us can say a thing like that? What a sublime courage St. Andrew had in saying these words, which, however, came to his lips naturally and with complete serenity because he had always lived in preparation for that.
Our Lord said that there is no greater friend than one who would give his life for the other. No one can give a greater proof of friendship with Our Lord than to desire the cross like St. Andrew did.
He continued: “Take me, o cross! Embrace me. Release me from my life among men. Bring me quickly and diligently to the Master. Through you He will receive me, He, Who through you has saved me.”
Can any soul be more prepared for the beatific vision than one who would make this prayer at the hour of his death?
He remained two days crucified. While he was on the cross he was teaching the people who watched him die. How priceless those teaching were! What cathedra could ever be more sublime to teach people from?
St. Andrew expired with the words of his second prayer. I believe that only the death of Our Lord was more beautiful than his.
Now, after contemplating the height of that sacrifice, you may consider the descent experienced today: the head of St. Andrew that for more than 500 years had been one of the most precious treasures of St. Peter’s Basilica, was given this year (1964) by Paul VI to the Schismatics of Greece. That is, handed over to the same Schismatics who hate the Petrine Primacy, deny Papal Infallibility and the Immaculate Conception of Our Lady, among many other Catholic doctrines.
When one reads about the life of St. Andrew, it is normal is to say that it is part of the past. But it is not true, the history of St. Andrew continues today in this distressing episode.
What should we ask St. Andrew on his feast day? I suggest asking him to avenge the glory of the Church and his glory. To not permit that his head remains in Schismatic hands for long. But above all, we should ask him to intercede so that this situation in the Church will not continue for a long time. The delivery of his head is a symbol of a thousand other things that are being given away.
~ Late Prof. Plinio Corrêa de Oliveira
♥️கத்தோலிக்க தூதன் (Catholic Voice) குடும்பத்தில் இணைந்திடுங்கள்♥️
